walls that talks

An Artistic Narrative in Pelekas Village of Corfu

Οι Τοίχοι που Μιλάνε

Μια Εικαστική Αφήγηση στον Πέλεκα Κέρκυρας

Το πρότζεκτ «Οι Τοίχοι που Μιλάνε» μεταμορφώνει το παραδοσιακό χωριό Πέλεκας σε έναν ανοιχτό καμβά σύγχρονης τέχνης.

Πέντε καταξιωμένοι καλλιτέχνες, εμπνευσμένοι από την ιστορία, το τοπίο και τις Παραδόσεις του τόπου, δημιουργούν (στις 4–6/7/2025) τοιχογραφίες που ανανεώνουν τη σχέση κατοίκων και επισκεπτών με τον δημόσιο χώρο.

Η δράση συνδέει την τέχνη με την κοινωνία και την τεκμηρίωση με την ψηφιακή αφήγηση, δημιουργώντας έναν ζωντανό πολιτιστικό διάλογο.

Η δράση εμπλουτίστηκε με μια μεγάλη συναυλία στις 4/7/2025, στην κεντρική πλατεία του Πέλεκα, με τη συμμετοχή του γνωστού συγκροτήματος Καντινέλια. (Guest Αλέξανδρος Κλαδάς)

Δες τις τοιχογραφίες
Φωτογραφίες

Eπιμέλεια κειμένου, βίντεο, φωτογραφία: Nίκος μάμαλος / Κωνσταντίνος Καρατασίτσας /Ανδρέας Μονόπωλης / Νικολέτα δουκάκη

Γνώρισε τους καλλιτέχνες

Ap Set

Walls are made for color

Ser

Patterns as a state of art

Rino

Skin as an empty Canvas

Katerina Monopoli

Abstract creations

Simoni Fontana

The global girl’s face

Kαλλιτέχνης:  Ap.set
Τίτλος: ‘Κερκυραία’ Ταξιδεύοντας μέσα στο χρόνο.

Η Κερκυραία τριγυρνώντας στα σοκάκια του Πέλεκα και ανάμεσα στις παπαρούνες και τους ιβίσκους, αναπολεί το παρελθόν με φόντο το ηλιοβασίλεμα.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Νικόλαο Βαβρίτσα όπως κάθε έκφραση λαϊκής δημιουργίας, έτσι και οι παραδοσιακές φορεσιές πήραν την σημερινή τους μορφή μετά από μακραίωνη διαδρομή αλληλοεπιδράσεων και εξελίξεων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Στην Κέρκυρα όπως και στα υπόλοιπα νησιά η μακραίωνη επαφή με τους κατακτητές της από τη Δύση επηρέασε αναπόφευκτα και την ένδυση των κατοίκων της.
Οι επιρροές  στο ντύσιμο των Κερκυραίων είναι πολλές από τα χρόνια της Ενετοκρατίας. Κάτι που είναι φανερό από τις ξενόφερτες λέξεις που ονομάτισαν οι ντόπιοι για τα διάφορα μέρη της ενδυμασίας τους που προέρχονται από  τις αντίστοιχες ενετικές όπως ροκέτο και ταμπάρο.
Ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή χωρίζονται οι γυναικείες φορεσιές της Κέρκυρας. Έτσι έχουμε τις γυναικείες ενδυμασίες της Λευκίμμης, της Μέσης,  του Γύρου, του Όρους, των Παξών και των Διαποντίων Νήσων. Ακόμα, οι ενδυμασίες χωρίζονταν σε καθημερινές, κυριακάτικες και νυφιάτικες και ανάλογα με την ηλικία σε φορεσιές νέας κοπέλας, παντρεμένης και χήρας.

Η παραδοσιακή γυναικεία ενδυμασία αποτελείται από ένα μεγάλο και άνετο φόρεμα. Το πάνω μέρος του καλύπτεται με κεντημένο γιλέκο με μακριά μανίκια που έχει στολίδια και κοσμήματα που κρέμονται από το στήθος. Μέρος της στολής είναι η ποδιά με κεντήματα. Ακόμη, ένα μαντήλι είναι δεμένο γύρω από τη μέση. Αυτό που ξεχωρίζει στην γυναικεία φορεσιά είναι το κάλυμμα της κεφαλής που αποτελείται από έγχρωμο μαντήλι τυλιγμένο γύρω από το κεφάλι με ένα λευκό μαντήλι. Εντυπωσιακά στο κεφαλομάντηλο είναι τα λουλούδια και τα στολίδια.

Kαλλιτέχνης: Argiris Ser
Τίτλος: Corfiot Lines

Ο Argiris Ser αντλεί έμπνευση από το τοπικό τοπίο, μεταφράζοντας το με μοντερνιστική, γεωμετρική γλώσσα.
Στο «Corfiot Lines», επανερμηνεύει την Ιόνια παράδοση με μοτίβα, ρυθμό και χρώμα.

Στο έργο ο Argiris Ser αποτυπώνει τη μαγευτική δυαδικότητα του ηλιοβασιλέματος στον Πέλεκα: τον φλεγόμενο ήλιο από πάνω και την κυματιστή θάλασσα από κάτω. Η τοιχογραφία είναι μια τολμηρή αφαίρεση του ιονικού ορίζοντα κατά τη δύση:

• Ο ουρανός αποδίδεται με οριζόντιες λωρίδες ζεστών αποχρώσεων —βαθύ κόκκινο, μανταρινί, και χρυσό— που συλλαμβάνουν τη λάμψη του δειλινού για την οποία φημίζεται ο Πέλεκας.
• Η θάλασσα παίρνει μορφή με κυματιστές, ρέουσες γραμμές σε εναλλασσόμενες αποχρώσεις του κοβαλτίου και του υπερμαρίνου μπλε—στιλιζαρισμένες αλλά οργανικές, σαν την ρυθμική αναπνοή της ακτογραμμής.

Το νερό δεν είναι απλώς ένα οπτικό μοτίβο· αντανακλά κίνηση, ζωή και συνέχεια, ενώ τα ενσωματωμένα σωληνάκια νερού στον τοίχο μεταμορφώνονται σε γλυπτικές προεκτάσεις της αφήγησης της τοιχογραφίας.

Συμβολισμός & Καλλιτεχνική Επίδραση:
Η διαβάθμιση του ηλιοβασιλέματος προσφέρει μια στιγμή γαλήνης και δέους, ανακαλώντας το καθημερινό τέλος και το φυσικό θέαμα.Τα κύματα υποδηλώνουν τόσο την τοπική ταυτότητα όσο και καθολικά σύμβολα: κίνηση, βάθος και χρόνο. Το έργο μιλά για την πολιτιστική ταυτότητα της Κέρκυρας ως νησί που καθορίζεται από τη σχέση του με το φως και τη θάλασσα.

Kαλλιτέχνης: Rino
Τίτλος: Το νησί ψιθυρίζει τα μυστικά του

Έμπνευση για αυτήν την εικονογράφηση αναδύθηκε βαθιά από την καρδιά του Πέλεκα και από την ανεξάντλητη αύρα της Κέρκυρας. Ένας κόσμος γεμάτος μνήμες και συναισθήματα ξετυλίγεται μέσα από παραδοσιακές ενδυμασίες, πήλινες στάμνες που θυμίζουν τα αχνά αρώματα των παλιών αυλών, και τα ευωδιαστά κρίνα που ανθίζουν πλούσια στη μεσογειακή γη. Η φιλαρμονική που αντηχεί στις ανηφοριές του χωριού προσθέτει την ηχητική νότα της παράδοσης, ενώ το φρούριο ξεπροβάλλει στο βάθος σαν αιώνια σιωπηλή μαρτυρία.

Στο επίκεντρο, ο πελεκάνος — μια φιγούρα που, μέσα από ένα έξυπνο λογοπαίγνιο, γίνεται σύμβολο και γέφυρα ανάμεσα στη φύση, την παράδοση και τον σουρεαλισμό. Δύο κόσμους που αγκαλιάζονται αρμονικά, όπως μόνο η Κέρκυρα μπορεί να τους ενώσει, σε μια σύνθεση που αποπνέει ζωή και ταυτότητα.

Η εικονογράφηση αυτή είναι μια μικρή ωδή στο φως, στα ζωντανά χρώματα και στην ψυχή του νησιού. Ένα βλέμμα που μεταμορφώνεται σε αφήγηση — μια ιστορία που προσκαλεί τον θεατή να τη ζήσει, να την αισθανθεί, να την αγαπήσει.

Kαλλιτέχνης: Κατερίνα Μονόπωλη
Τίτλος: Corfiot butterflies

Στην Κέρκυρα, όπου η θάλασσα σμίγει τρυφερά με τα αιωνόβια ελαιόδεντρα και το φως παίζει αδιάκοπα ανάμεσα στα ψηλά κυπαρίσσια, πετά μια πεταλούδα — απαλή σαν όνειρο, σχεδόν αόρατη. Χορεύει ανέμελα πάνω από τις ανθισμένες βουκαμβίλιες και τις λεμονιές, σαν να αφουγκράζεται το μυστικό που φυλάει η ίδια η φύση του νησιού.

Τα φτερά της είναι μια πανδαισία χρωμάτων, που κλέβουν από τον ουρανό και τη θάλασσα του Ιονίου: βαθύ γαλάζιο, ζωντανό πράσινο, και χρυσές ανταύγειες που θυμίζουν το χρυσαφένιο φως του ήλιου καθώς δύει στο πέλαγος. Είναι η ίδια η ψυχή της Κέρκυρας — ελεύθερη, ανάλαφρη, γεμάτη ζωή και αέναη κίνηση.

Στα δροσερά δάση και τις αρωματισμένες πλαγιές, όπου το άρωμα της μυρτιάς και του πεύκου ανακατεύεται με το θαλασσινό αεράκι, η φύση της Κέρκυρας ανασαίνει και ζωντανεύει μέσα από την πεταλούδα αυτή. Μια μικρή, πολύτιμη γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, ανάμεσα στον επισκέπτη και τον τόπο.

Αυτή η ζωγραφιά δεν είναι απλώς μια εικόνα. Είναι ένας χώρος συνάντησης, ένα selfie spot όπου κάθε επισκέπτης γίνεται μέρος μιας ζωντανής αφήγησης. Με κάθε κλικ, η πεταλούδα πετά ξανά και ξανά, ταξιδεύοντας σε κάθε γωνιά του κόσμου και μεταφέροντας μαζί της την ομορφιά, την ελευθερία και την ψυχή της Κέρκυρας.

Καλλιτέχνης : Simoni Fontana

Τίτλος έργου: “Το Πνεύμα του Ιονίου”

Τοιχογραφία στο πλαίσιο του πρότζεκτ “Οι Τοίχοι που Μιλάνε” / Πέλεκας , Κέρκυρα στο διάβα του χρόνου.

Η τοιχογραφία απεικονίζει μια συμβολική γυναικεία μορφή, το Πνεύμα του Ιονίου, που αναδύεται από τα κύματα με βλέμμα ήρεμο και διαχρονικό. Τα μαλλιά της, βαμμένα στα χρώματα της θάλασσας, ενώνονται με το νερό και γίνονται φορείς μνήμης και ζωής.

Εμπνευσμένο από τα χρώματα του κερκυραϊκού ηλιοβασιλέματος, το έργο τιμά τη σχέση του Πέλεκα με το Ιόνιο και μετατρέπει έναν τοίχο σε χώρο αφήγησης: ένα τοπίο, προσευχή για τη θάλασσα, τη μνήμη και τη γυναικεία δύναμη της φύσης.

Συντονισμός υποστήριξη & υλοποίηση: